◆ Sparround

Deleqasiya, kod icrası və MCP

Bir agent hər işi tək görməli deyil. Hermes-də işi bölmək və kənar sistemlərə qoşulmaq üçün üç mexanizm var:

  • Deleqasiya — delegate_task ilə subagent yaradılır: təmiz kontekst, məhdud toolset, ayrı terminal
  • Kod icrası — execute_code ilə agent Python skripti yazır və o skript Hermes alətlərini RPC ilə çağırır
  • MCP — Model Context Protocol serverlərinə qoşulmaqla native yazılmamış alətləri gətirmək
MexanizmNə vaxt seçilirQazanc
Deleqasiyaİş böyükdür və hissələrə bölünür (araşdırma + kod + test)Kontekst təmiz qalır, hissələr paralel gedir
Kod icrasıNəticə üzərində hesablama və ya çevirmə lazımdırNəhəng çıxışı modelə tökmədən emal etmək
MCPKənar sistemə (Jira, GitHub, daxili API) qoşulmaq lazımdırHazır server — kod yazmadan alət əldə etmək

Deleqasiyanın gizli faydası təhlükəsizlikdir. Subagent məhdud toolset ilə yaradıla bilir — məsələn, kənar mənbədən məlumat oxuyan subagentə terminal verilmir. Bu, "oxu" işini "icra" işindən ayırmağın praktik yoludur və prompt injection riskini ciddi azaldır.

MCP-də isə diqqət kimlik məlumatlarındadır: stdio serverlərinə yalnız açıq şəkildə göstərilən env dəyişənləri və təhlükəsiz baza dəyişənləri ötürülür — bütün shell mühiti yox. Alət adları mcp_<server>_<alət> şəklində prefiks alır, tools.include / tools.exclude ilə isə hansı alətlərin qeydiyyata düşəcəyini süzgəcdən keçirmək olar.

MCP serveri kənar koddur və onun qaytardığı mətn birbaşa modelin kontekstinə düşür. Hermes alət nəticələrindən görünməz Unicode TAG simvollarını təmizləyir — bu, gizli təlimat yerləşdirmə cəhdlərinə qarşı müdafiədir. Yenə də qayda dəyişmir: alət nəticəsi məlumatdır, əmr deyil.

Praktika. Bir MCP serveri qoş (məsələn filesystem serveri məhdud qovluqla) və tools.include ilə yalnız oxuma alətlərini qeydiyyata al. Sonra agentdən yazma tələb edən bir iş istə. Hazır sayılır: agentin həmin aləti tapa bilmədiyini və nəyə görə tapmadığını izah edə bilirsən.

📚 Mənbələr və sənədlər