◆ Sparround

İlk konfiqurasiya: setup, model, tools, doctor

Quraşdırma bitdi — indi agent hələ heç nə edə bilmir, çünki nə modeli var, nə də hansı alətlərə icazəsi olduğunu bilir. İlk konfiqurasiya dörd qərardan ibarətdir:

  • hansı model — provayder və default model
  • hansı alətlər — hansı toolset-lər aktivdir
  • harada işləyəcək — terminal backend-i (lokal, docker, ssh...)
  • kim müraciət edə bilər — yalnız sən, yoxsa messaging platformaları da

hermes setup bu dördünü bir sehrbazda birləşdirir; ayrı-ayrı əmrlərlə də etmək olar.

ƏmrNə edirNə vaxt qayıdırsan
`hermes setup`Tam sehrbaz: provayder, model, yaddaş, platformalarİlk dəfə və ya yenidən qurarkən
`hermes model`Provayder/model seçicisi, lazım olanda OAuthModel dəyişəndə
`hermes tools`Toolset-ləri platforma üzrə aç/bağlaYeni imkan açanda və ya təhlükəsizlik üçün daraltanda
`hermes status`Agent, auth və platformaların vəziyyəti"Niyə işləmir?" sualında ilk addım
`hermes doctor`Problemləri tapır və avtomatik düzəldirHər dəyişiklikdən və yenilənmədən sonra

Bir vacib detal: hermes tools alətləri platforma üzrə idarə edir. Yəni CLI-də terminal aləti açıq, Telegram botunda isə bağlı ola bilər. Bu, gündəlik istifadə ilə təhlükəsizliyi barışdırmağın ən sadə yoludur: özün üçün geniş, bot üçün dar.

Sessiya səviyyəsində də daraltmaq olar — hermes chat --toolsets "web,terminal" yalnız iki toolset ilə işə salır. Bu həm təhlükəsizdir, həm ucuz (az alət sxemi = az token).

İlk sessiyanı boş qovluqda işlətmə vərdişi yaxşıdır: agent kontekst fayllarını (AGENTS.md, .hermes.md) avtomatik tapır və cari qovluqdan işə başlayır. Vacib repo-nun kökündə ilk təcrübəni etmək ən pis başlanğıcdır.

Praktika. Boş bir qovluq yarat, orada hermes -q "bu qovluqda nə var?" işlət, sonra hermes tools ilə terminal toolset-ini bağlayıb eyni sualı təkrarla. Hazır sayılır: agentin ikinci halda niyə fərqli davrandığını izah edə bilirsən.

📚 Mənbələr və sənədlər